Baby’s worden geboren met de instinctieve neiging om zich te hechten. In feite is dit een overlevingsmechanisme want een pasgeborene is volledig afhankelijk van de zorgen van volwassenen in zijn omgeving. De hechtingsfiguur zorgt voor eten, drinken, warmte, hygiëne, … alles om fysiek te overleven. Maar een baby heeft ook liefde nodig om te overleven. Emotionele intimiteit, veiligheid en zekerheid zijn dus minstens zo belangrijk. Inmiddels wordt steeds meer duidelijk dat ook tijdens de zwangerschap de hechting cruciaal is.

Dit zijn de drie B’s die een hechtingsfiguur zou moeten bieden:

  • Betrouwbaarheid: de opvoeder is voorspelbaar, garandeert zekerheid en staat in voor de veiligheid van het kind

  • Beschikbaarheid: de verzorger is er zowel fysiek als emotioneel als het kind dat nodig heeft

  • Betrokkenheid: de volwassene heeft interesse en medeleven voor wat het kind voelt, beleeft en meemaakt

 

Wat zegt de wetenschap over hechting?